close
تبلیغات در اینترنت
خرید دامنه
تغذیه عامل بازدارنده کانیبالیسم در مرغ های تخم گذار
loading...

علم کشاورزی

رفاه حیوان در مرغ های تخمگذار به نوک زدن و آسیب رساندن پرها با نوک معطوف می شود. در این خصوص تغذیه ‏نقش مهمی را ایفا می کند . شکل و ساختار خوراک ، شیوه های تغذیه کردن ، و ارزش غذایی همگی درسیر شدن پرنده و ‏نوک زنی پرها تأثیر گذار هستند‏‎. ‎از سال 2012 میلادی به بعد در اتحادیۀ…

تغذیه عامل بازدارنده کانیبالیسم در مرغ های تخم گذار

ALIZADE بازدید : 5 پنج شنبه 09 / 06 / 1396 : 13:56 نظرات ()

رفاه حیوان در مرغ های تخمگذار به نوک زدن و آسیب رساندن پرها با نوک معطوف می شود. در این خصوص تغذیه ‏نقش مهمی را ایفا می کند . شکل و ساختار خوراک ، شیوه های تغذیه کردن ، و ارزش غذایی همگی درسیر شدن پرنده و ‏نوک زنی پرها تأثیر گذار هستند‏‎. ‎
از سال 2012 میلادی به بعد در اتحادیۀ اروپا حکم ممنوعیت نگهداری طیور در قفس اعلام شد و هم زمان در برخی ‏کشورها در خصوص ممنوعیت نوک چینی هم طرح ریزی شد . این تغییرات منجر به بروز مشکلاتی از قبیل نوک زنی ‏پرها و کانیبالیسم شد. نوک زنی پرها به چندین عامل بستگی دارد که از آن جمله عوامل ژنتیکی ، محیطی و تغذیه است. ‏برخی از نظریه ها راهکار تغذیه را بعنوان عاملی برای کاهش کانیبالیسم در میان طیور دانسته اند. بخصوص تغذیه در ‏پولت ها و جوجه ها با کاهش آسیب رساندن و نوک زدن پر ها در بزرگسالی نقش خود را بیشتر نشان می دهند‏‎. ‎‎• ‎تأثیر روزهای نخستین زندگی طیور
روزهای نخستین حیات طیور ظاهراً نقش مهمی در افزایش رفتارهای نوک زنی پرندگان دارد. روزهای اول زندگی ‏دورۀ حساس و بحرانی است که نقش پذیری در آن شکل می گیرد. در این دوره ، وابستگی ها و تأثیرات محیط پیرامون ‏اهمیت خود را در تمام طول حیات نشان می دهد . در تحقیقی که انجام شد ، پولت های 0-4 هفته را بر روی شن ، کاه و ‏مفتول نگهداری و پرورش دادند. پس از آن تمام گروه بر روی شن و کاه نگهداری شدند. آن دسته از مرغ هایی که بر ‏روی مفتول نگهداری شدند بدترین وضعیت پر و بال را داشتند نوک خوردگی پرها در میانشان بیشتر به چشم میخورد و ‏حمام شن و ماسۀ کمتری می گرفتند و بخاطر همنوع خواری آمار مرگ و میر در میان آنها بیشتر بود . این تحقیق اهمیت ‏‏4 هفتۀ اول حیات را بر روی رفتارهای نوک زنی طیور نشان می دهد‏‎ .‎
در تحقیقی دیگر ، یک نوع دیگر از تأثیر لایه های زیرین بررسی شد . طیور بر روی سطوح مفتولی نگهداری شدند و ‏در سنین مختلف این سطح مفتولی با سطح سفت و محکمی که با تراشه های چوبی پوشیده شده بود جایگزین شد . مرغ ‏های بالغی که بر روی سطوح مفتولی رشد و پرورش یافته بودند در مقایسه با مرغ هایی که بر روی سطوحی با تراشه ‏های چوبی نگهداشته شده بودند نوک زنی بیشتری از خود نشان می دادند . مرغ هایی که بر روی سطوح با تراشه های ‏چوبی نگه داشته شده بودند نوک زدن به زمین در میانشان بیشتر دیده می شد. به نظر می رسید که زمان تماس با سطوح ‏مختلف بر روی میزان نوک زنی پرها تأثیرگذار باشد . پولت هایی که در 10 روزگی در تماس با شن و ماسه بودند در ‏مقایسه با پولت هایی که در یک روزگی در معرض شن و ماسه قرار گرفتند رفتارهای نوک زنی بیشتری از خود نشان ‏دادند . پولت هایی که بر روی سطوح مفتولی و بدون هیچ شانسی برای کاویدن و جستجو کردن نگه داشته شدند نوک زنی ‏های خفیفی داشتند که احتمالاً منجر به نوک زنی های شدید در آینده می گردد‏‎.‎
‎• ‎شکل خوراک و شیوه های تغذیه
در مرغ های تخمگذار ، شکل و قالب خوراک معمولا به صورت نرم و خمیری است . تحقیقات نشان داده تغذیۀ طیور با ‏خوراک بصورت پلت منجر به افزایش نوک زنی پرها می گردد . رابطه و تقابل قابل توجهی بین وجود و یا نبود علوفه و ‏شکل خوراک (چه بصورت پلت و یا نرم) وجود داشت . میزان بالای نوک زنی و آسیب دیدگی پرها در مرغ های ‏تخمگذاری که در سطوح بدون کاه نگهداری می شدند و با پلت تغذیه می شدند حاکی از آن بود که مرغ های تخمگذار ‏بایستی با میزان مناسبی علوفه تغذیه شوند . هنگامیکه مرغ ها با خوراکی که به اندازۀ کافی و مناسب ریز و له شده بود ‏تغذیه شدند چون بیشتر درگیر خوردن خوراک هستند و زمان بیشتری را صرف خوردن و نوک زدن به خوراک می کنند ‏رفتارهای کانیبالیسمی و آسیب رساندن به پرها خیلی کمتر از زمانی است که با خوراک درشت تر تغذیه می گردند ‏
مرغ هایی که بر روی سطوح با تراشه های چوبی نگه داشته شده بودند نوک زدن به زمین در میانشان بیشتر دیده می شد‏
‎• ‎تأثیر ترکیبات و مواد سازندۀ خوراک‏
محتویات پروتئینی ، مواد معدنی ، انرژی و فیبر خوراک بر روی رفتارهای کانیبالیسمی تأثیر می گذارد. کاهش میزان ‏انرژی خوراک می تواند منجر به بهبود وضعیت پر و بال ها شود. در تحقیقی که انجام شد، دو گروه بلدرچین های ژاپنی ‏را که یکی با غذای رقیق شده با 40 درصد پودر سلولز و دیگری با غذای معمولی و رقیق نشده تغذیه می شدند با یکدیگر ‏مقایسه شدند . جذب غذا در گروهی که از غذای رقیق شده تغذیه می شدند بیشتر بود ؛ به این معنی که آنها توانایی جبران ‏غذای کم انرژی را داشتند. طول مدت وعده های غذایی بیشتر و فاصلۀ بین وعده های غذایی کوتاه و تعداد وعده های ‏غذایی در طول روز بیشتر بود. رژیم غذایی رقیق همچنین سرعت پرندگان را هم افزایش داد و حاکی از افزایش میزان ‏تردد و عبور پرندگان (به سمت غذا) بود و این به این معنی بود که میزان عبور و تردد پرندگان هم متأثر از رقیق شدن ‏غذا و کاهش میزان انرژی از غذای دریافتی بود‏‎. ‎
به ویژه فیبرهای نامحلول ، مدت زمان خوردن غذا را بیشتر می کند. به علت افزایش میزان فیبر درشت موجود در ‏خوراک ، هضم در سنگدان هم کاهش می یابد . پولت هایی که رژیم غذایی کم انرژی دریافت می کردند میزان خوردن ‏غذا در آها بیشتر می شد بدون آنکه مدت زمان خوردن غذا در آنها افزایش یابد . در طول دورۀ پرورش، کاهش میزان ‏انرژی تأثیر بیشتری بر روی رفتارهای کانیبالیسمی می گذارد . مرغ هایی که در طول دورۀ تخمگذاری با میزان بالای ‏کربوهیدرات نامحلول تغذیه می شدند در مقایسه با مرغ هایی که رژیم غذایی استاندارد و معمول را دریافت می کردند، ‏وضعیت پر و بال بهتری داشتند. همچنین مرغ هایی که در هر دو دورۀ پرورش و تخمگذاری با رژیم غذایی ‏کربوهیدرات دار محلول تغذیه می شدند در مقایسه با مرغ هایی که تنها در یکی از دوره های پرورش و یا تخمگذاری از ‏این نوع رژیم غذایی برخوردار می شدند، از وضعیت پر و بال بهتری در دورۀ تخمگذاری برخوردار بودند. ‏
‎ • ‎اشباع و سیری در مرغ های تخمگذار‏
روند اشباع و سیری پذیری و یا احساس گرسنگی در مرغ و ماکیان و تأثیرات آن بر روی رفتارهای کانیبالیسمی هنوز ‏کاملاً مشخص نشده . سنگدان بخشی از مجرای معدی است که نقش مهمی در تعدیل و تنظیم تغذیه دارد. فیبرهای نامحلول ‏نقش مهمی در عملکرد سنگدان دارد. آنها در سنگدان انباشته می شوند و بیشتر از سایر مواد غذایی در بدن می مانند. به ‏همین دلیل انتظار می رود که پرنده را برای مدت طولانی تری سیر نگه دارد. مرغ هایی که با رژیم غذایی کربوهیدرات ‏دار محلول و خرده های غذایی درشت تغذیه شدند در مقایسه با گروهی که همین رژیم غذایی را به صورت کاملاً نرم و ‏له شده دریافت می کردند مدت طولانی تری غذا را درون رودۀ خود نگه می داشتند . بعلاوه ، با یک رژیم غذایی فیبردار ‏نامحلول اشباع روده افزایش می یابد و این احتمالاً به خاطر میزان آب ذخیره شده در این فیبرهاست. در صورت حذف ‏رژیم فیبردار، خوردن پرها اتفاق میفتد. تاکنون ، عامل خاصی برای رفتارهای پر خوردن مشخص نشده . این شواهد ‏نشان می دهد که بخشی از اینگونه رفتارهای نوک زنی به پرها احتمالاً به ترکیبات خوراک مربوط می شود‏‎.‎
‎ • ‎رژیم غذایی کم انرژی
عوامل خوراکی که موجب سیر شدن پرنده می گردد باعث کاهش رفتارهای خوردن پر در مرغ های تخمگذار می گردد. ‏توصیه می شود که مرغ های پرورشی و تخمگذار را رژیم غذایی کم انرژی (به ترتیب2450 و 2600 کیلو کالری) با ‏محتوای زیاد کربوهیدرات نامحلول (به ترتیب 150 و 125 گرم در هر کیلوگرم) . منابع کربوهیدرات بایستی در نیمۀ ‏دوم دورۀ پرورش و در طول دورۀ تخمگذاری بصورت دانه درشت به مرغ ها داده شود‏‎

ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟